Kunstenaar bezoekt Chinese bronsgieterij
Ik ben Saskia Pfaeltzer, kunstenaar, en ik ben voor mijn werk in China, Jingdezehn, twee uur vliegen ten zuiden van Shanghai.
Een zondags tochtje van krap drie uur met de auto zal me naar een beroemde bronsgieterij brengen. Drie uur is te doen en ik wil graag kijken. Mijn eigen bronsgieterij is BronsgieterijVolkers in Geldermalsen. Ik giet er mijn werk al jaren naar volle tevredenheid.
We vertrekken om 5 uur in de ochtend, dan hebben we mooi de tijd bij de gieterij. Er hangt een matras van mist om de auto als we rijden.
Af en toe stopt de chauffeur op de snelweg om aan voetgangers de richting te vragen.
Als de zon opkomt zien we de omgeving; grauwe, nieuwe en halfverlaten lintbebouwing. Rijkgewordende jonge Chinezen willen allemaal een huis bouwen. Ze bouwen een woning voor hun ouders die er vervolgens niet in willen wonen, met leegstand tot gevolg.
Soms loopt er een karbou langs de snelweg. Grote vrachtwagens passeren nét nét nét op het juiste moment elkaar. Een brommerkar met hoog opgetast hooi waaronder de chauffeur nauwelijks meer te zien is sukkelt langs.
Om twaalf uur ‘s middags, (zeven uur in plaats van drie- later !) komen we volkomen gaar aan.
Ik had gevraagd of de gieterij een emmertje water alvast klaar wilde zetten waar mijn mal nat in kon worden plus een pannetje gietwas. Dan kon ik meteen een wasmodelletje maken en zelf snel even bij werken. Dit zou ik dan achterlaten om te laten gieten. “De gieter vindt het vast prettig dat ik al een beetje vooruit denk”, dacht ik.
Een uniform met pet opent het hek en een kwartier rijden later zit ik in een inmens groot kantoor voor het mahoniehouten bureau van de, in krijtstreep pak gekleedde directeur.
“Hoeveel stuks wil ik hebben, drie- of vierhonderd?”. We komen er niet uit met de prijs, en doen dus geen zaken maar wel we blijven lachen.
Ik mag de zes gouden showrooms bekijken en daarna de inmense gieterij. De schaal is minstens honderd maal groter dan wat ik van onze eigen gieterij gewend ben. Op het uitgestrekte grasveld staan wel honderd gigantische beelden opgesteld. Ik tik er even op, wat natuurlijk niet mag; ze zijn allemaal van polyester gemaakt.
Het is zondag dus is het bedrijf gewoon in volle gang.
Om één uur stappen we snel weer in de bus want het is nog uren rijden naar huis. Als we om zeven uur lámgeslagen, vol nootjes en bananen, terug in stikdonker Sanbao komen, hoor ik dat er een locale bronsgieterij vlakbij Zingdezehn is.
Toch ga ik binnenkort eens zaken doen met mijn nieuwe vriend de bronsdirecteur.
Website bronsgieterij China: www.jx-yf.co.

www.saskiapfaeltzer.nl